Prof.Dr.Nasib Nasibli
Ülkesi yıkılmış olan Pers hükümeti, kendisini galip konumuna koymak ve tazminat, Hürmüz Boğazı, nükleer programın devamı, Hizbullah’a dokunulmaması ve zenginleştirilmiş uranyumun muhafaza edilmesi gibi taleplerde bulunmak istiyor… Buna gerçeklik algısını kaybetmek denir. Neden?
Çünkü anlaşılmaz Pers efsanesi, gerçekliği görmemizi engelliyor.“Pers efsanesi” dedik, “İran’ın efsanesi” demedik. Çünkü 1925’ten beri bu çok uluslu coğrafya, Pers devletinin karakterini üstlendi. Cumhurbaşkanının veya hatta yüce liderinin kimliğinden bağımsız olarak.Bu hastalık şimdi ortaya çıkmadı. Tarihsel kökleri var. Bu köklerden bazılarını zikredelim.Sultan Bayezid, oğlu olarak gördüğü Şah İsmail’e yazdığı mektupta, bu Perslere güvenmemesini, kendilerinden olmayan yöneticilere itaat etmeyen bir halk olduklarını, sahtekâr olduklarını söylemişti.
Şiiliği, Sünni çoğunluk içinde erimemek için bir öz savunma mekanizması olarak kullandılar. İslam dünyasını böldüler (Ahmed Ağaoğlu bunu çok güzel açıklıyor).Kuran’ı değil, Şahname’yi ana kitap olarak kabul ettiler ve eğitim sistemlerini bu esere dayandırdılar. Eğer bu kitap Fars unsuruna etnik bilinç kazandırmış olsaydı, ne harika olurdu! Onlarda etnik üstünlük hastalığı yarattı. Arapları ve Türkleri aşağıladı.1000 yıl boyunca Türk yöneticiler Fars dilini, şiirini ve sekreter-memurlarını koruma altına aldılar.
Ancak resmi İran tarih yazımı onları yabancı, yıkıcı ve yetersiz bir unsur olarak kınamaktadır (oysa bu yöneticileri kınayacaksak, bunu yapmaya daha çok hakkımız var).Avrupa’da ırkçılığın yayıldığı dönemde Farslar açığa çıktı. Hindistan ve Avrupa arasında bir köprü olarak ve daha da önemlisi Avrupa’yı tehdit eden Türklere karşı hizmet etmek için. Ahameniş ve Sasani hanedanlarının tarihi o kadar abartılmıştı ki, yeni ortaya çıkan Pers milliyetçiliği İran’ı dünyanın merkezi olarak görüyordu (Fuller’ın “Evrenin Merkezi” kitabına bakınız).19. yüzyılda İngilizler, hedef kitlenin bu mitlere inanması için onları o kadar çok övmek zorunda kaldılar ki.
Antik çağlarda büyük imparatorluklar kurmuş ve büyük bir kültür yaratmış bu halkın, Türk egemenliğini (Kacarlar) kabul etmeyi düşünmemesi gerekiyordu. Ve öyle de oldu.Savaşa katılmayan İran temsilcileri 1919’da bağımsız Kuzey Azerbaycan, Doğu Gürcistan ve Ermenistan’ı talep ettiğinde, Paris Barış Konferansı’ndaki dünya liderleri onları acı bir kahkahayla karşıladı.1925’te iktidara gelen bu halk, hızla yükseldi.
Çok uluslu İran’ı asimile ettiler. İran, Pers ulusal devleti oldu. Türklere eşek, Gilalara balık kafa emici, Araplara kertenkele yiyen dediler… Onları alay konusu yaptılar ve aşağıladılar. Dilleri, kültürleri ve varlıkları inkar edildi. Son yıllarda stadyumlarda “Türklere ölüm!” diye bağırmaya başladılar.Pahlavi, İran’ı 20. yüzyılın sonuna kadar dünyanın dördüncü en güçlü ülkesi yapmayı vaat etmişti.Pahlavi şovenizmi tarihe karıştıktan sonra, Persler bu kez dini bir araç olarak kullandılar. Müslüman dünyasının koruyucusu olduklarını iddia ettiler. Ancak kimse onlara bu hakkı vermemişti. Aslında hem İslamcılıkları hem de Şiilikleri, Pers/İran devletinin genişlemesine hizmet etmeliydi. Şiileri daha büyük bir kararlılıkla silahlandırdılar. Lübnan, Irak, Yemen, Filistin’de kendi güçlerini kurdular. Türkiye, Azerbaycan, Gürcistan, Rusya ve diğer ülkelerde dini örgütler kurdular…
Bu arada, İran’ın doğusunda kendilerine düşman olan Taliban’ın (2001) ve batısında Saddam rejiminin (2003) Amerika tarafından devrilmesi, kollarını sonuna kadar açmıştı. Genişleyen ve büyüyen Pers devletinin (yani İran İslam Cumhuriyeti’nin) iddiaları savunulamaz hale geldi. Geriye kalan tek hayal atom bombasına sahip olmaktı. Amerika’nın ısrarına ve İsrail’in sinir bozucu tavırlarına rağmen, müzakereler adı altında zaman kazanmaya çalıştılar.İşe yaramadı.12 Gün Savaşı’nda (2025), Pers devleti (Perslerin özgüveni) büyük bir darbe aldı. Bu durum gözden kaçmadı. Nükleer araştırmaların devam edeceğini söylediler. Barışçıl amaçlarla kullanılacaksa neden %60 oranında zenginleştirilmiş uranyumun gerekli olduğu sorulduğunda, yine içi boş açıklamalar yapıldı.Savaşın ilk aşaması 40 gün sürdü. Daha ilk gün, yüce liderini ve 40’tan fazla komutanını kaybetti. Pers devletinin artık hava gücü, hava savunma sistemi veya donanması yoktu. Askeri sanayisi büyük bir darbe aldı. Sadece çekingen bir şekilde, güvendiği füzeleri fırlatması gereken cihazları çıkarabiliyorlar. Önemli sanayi kuruluşları yok edildi. Ekonomisi çöktü…İslamabad görüşmeleri çıkmaza girdi.
“İslam Cumhuriyeti” liderleri ardı ardına açıklamalar yapıyor. Hala kendilerini asacaklarını söylüyorlar. Neden? Çünkü hikka denilen bir hastalık var. Bu hastalığın ameliyattan başka çaresi yok.
Not: Lütfen makalenin yazarını Amerikan emperyalizminin ve İsrail katliamının savunucusu olarak görmeyin. Bu ayrı bir konu.
Not 2: “Tüm İranlılar” ve “Türklerin İranı” diyenler de dahil olmak üzere tüm İran hayranlarının makaleyi okuyup üzerinde düşünmelerini umuyorum.
